Hoeden en Petten

16. 11. 17
posted by: Super User
Hits: 2417

Na 136 jaar einde aan pettenwinkel

 

Door PRISCILLA BORGERS
VRIJDAG 30 MEI 2008, 12:07

ROTTERDAM: De ‘pettenkelder’ staat al leeg, de voorraad hoeden slinkt elke dag en de zussen Olga en Lotty tellen de laatste weken af met een lach, maar vooral ook met een hoop tranen.

De zussen Olga en Lottie Heniger stoppen binnenkort met hun hoeden en pettenzaak aan de Meent in Rotterdam.

Na jaren twijfelen, hebben de twee de knoop doorgehakt: per 1 juni 2008 sluiten ze hun hoedenwinkel aan de Meent. Na 136 jaar komt een einde aan het familiebedrijf Heniger. "Olga Heniger achter de toonbank op de Meent" In de winkel van Olga en Lotty staan twee houten stoelen klaar naast de toonbank. „Die hebben we een paar jaar geleden neergezet voor het geval we even willen uitrusten,’’ legt Olga uit. „Maar in principe zitten we er nooit in. We hebben van onze ouders met de paplepel ingegoten gekregen dat je hoort te staan als er klanten binnenkomen. Daar houden we ons nog steeds netjes aan.’’ De chique hoedenwinkel aan de Meent voelt voor de twee dames als een tweede huis. Beiden sprongen ze in hun tienerjaren al bij in de winkel, toen hun vader deze nog bestierde. In 1965 namen zijn dochters eigenlijk ongepland het stokje over. „In eerste instantie wilde ik niet in de winkel werken. Ik zat liever op kantoor,’’ vertelt Olga. „Maar toen onze vader onverwacht ziek werd, kon ik het niet over mijn hart verkrijgen mijn zus alleen te laten staan.’’ Ruim veertig jaar wisselden de twee elkaar daarom in diensten af in de winkel. Volgende maand komt daar een einde aan. De twee kwieke dames – ‘hou het er maar op dat we tegen de 70 lopen’ – vinden dat ze te oud zijn geworden voor het ondernemersschap en de volgende generatie ziet het niet zitten de zaak over te nemen. „Natuurlijk vinden we dat jammer,’’ vertelt Olga met de tranen in haar ogen. ,,Op een gegeven moment moet je ook weten wanneer je moet stoppen. We voelen ons nu allebei nog goed en de zaak loopt nog steeds prima. Zelfs jongeren weten ons te vinden voor een leuke hoed. Maar het zou een beetje een gek gezicht zijn als we hier met onze rollator achter de toonbank staan.’’ Zus Lotty valt haar geëmotioneerd bij: ,,Dat neemt niet weg dat het moeilijk is de stekker eruit te trekken. We hebben tot nu toe elke dag wel een traantje weggepinkt. Die hoeden zijn toch altijd een belangrijk deel van ons leven en dat van onze voorouders geweest.

Aanvulling op dit artikel:

De Zussen hadden ook nog een Broer. Deze heeft ook een tijd lang in de winkels gewerkt. Maar op een gegeven   moment was en niet genoeg ruimte om geld te verdienen voor 3 families. Vandaar dat hun Broer (Joop Heniger) uit de winkels is gegaan. Dit ter aanvulling.